Szukaj

​

Zaloguj

Zaloguj się

Jesteś nowym klientem?

Zarejestruj się

Szukaj

​

Zaloguj

Zaloguj się

Jesteś nowym klientem?

Zarejestruj się
Strona Główna/Artykuły/Polska w europejskiej czołówce luki emerytalnej - aby utrzymać poziom życia, trzeba odkładać dodatkowo 1600 zł miesięcznie

AKTUALNOŚCI

Polska w europejskiej czołówce luki emerytalnej - aby utrzymać poziom życia, trzeba odkładać dodatkowo 1600 zł miesięcznie

Polska zajęła trzecie miejsce w Europie pod względem wielkości luki emerytalnej. Według wyliczeń OECD mężczyzna otrzymujący przeciętne wynagrodzenie musiałby przez całą karierę zawodową odkładać dodatkowo 17,3 proc. swojej pensji brutto, czyli około 1600 zł miesięcznie, aby po zakończeniu pracy uzyskać emeryturę odpowiadającą 70 proc. wcześniejszych zarobków. Gorzej sytuacja wygląda w przypadku kobiet, dla których wskaźnik ten wynosi aż 25,9 proc. Polska nie jest jednak wyjątkiem. W 22 z 30 analizowanych państw Europy obowiązkowe systemy emerytalne nie zapewnią świadczeń osiągających przyjęty przez OECD poziom odniesienia.


Data publikacji: 16.11.2026

Data aktualizacji: 16.11.2026

Podziel się:

Starsza kobieta siedzi przy stole w kuchni, zmartwiona przeglądając dokumenty finansowe i rachunki. Ilustruje to problem luki emerytalnej i konieczność dodatkowego oszczędzania na starość.
Przyszłe emerytury w Polsce mogą nie wystarczyć na utrzymanie dotychczasowego standardu życia. Źródło: Magnific Premium
Spis treści:

Przyszłe emerytury w Polsce mogą okazać się niewystarczające do utrzymania standardu życia z okresu aktywności zawodowej. Najnowsze wyliczenia Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) pokazują, że różnica między świadczeniami z obowiązkowego systemu a dochodem uznanym za punkt odniesienia będzie w Polsce jedną z największych w Europie. Aby ją zniwelować, pracownicy musieliby przez wiele lat systematycznie gromadzić dodatkowy kapitał.

Analiza przedstawiona w raporcie „Pensions Outlook 2026” obejmuje 30 europejskich państw. OECD przyjęła poziom emerytury odpowiadający 70 proc. wcześniejszego wynagrodzenia brutto, a następnie oszacowała, jaką część pensji trzeba byłoby dodatkowo oszczędzać, aby osiągnąć ten cel.

W większości badanych krajów świadczenia z obowiązkowych systemów emerytalnych nie wystarczą do uzyskania takiego dochodu. W Polsce skala niedoboru jest szczególnie duża. Wyższe dodatkowe oszczędności w relacji do wynagrodzenia byłyby potrzebne jedynie na Litwie i w Irlandii.


Przyszłe emerytury w Polsce mogą okazać się niewystarczające do utrzymania standardu życia z okresu aktywności zawodowej. Najnowsze wyliczenia Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) pokazują, że różnica między świadczeniami z obowiązkowego systemu a dochodem uznanym za punkt odniesienia będzie w Polsce jedną z największych w Europie.


Polacy musieliby odkładać dodatkowe 17,3 proc. pensji

W przypadku polskiego mężczyzny zarabiającego przeciętne wynagrodzenie OECD oszacowała konieczny poziom dobrowolnych oszczędności emerytalnych na 17,3 proc. miesięcznej pensji brutto. Przy średnim wynagrodzeniu wynoszącym w 2025 roku 2078 euro oznacza to około 360 euro, czyli w przybliżeniu 1600 zł miesięcznie.

Nie jest to kwota potrzebna do opłacenia bieżących składek na ubezpieczenie społeczne. Stanowi dodatkową część wynagrodzenia, którą należałoby regularnie przeznaczać na zabezpieczenie finansowe po zakończeniu pracy, aby osiągnąć przyjęty w analizie poziom emerytury.

Tak wysokie wymagania dotyczące oszczędzania sytuują Polskę na trzecim miejscu wśród analizowanych państw europejskich. Na Litwie konieczne dodatkowe oszczędności oszacowano na 20,7 proc. wynagrodzenia, a w Irlandii na 19,4 proc. W Chorwacji wskaźnik ten wynosi 15,7 proc., w Słowenii 12,5 proc., natomiast w Niemczech i Wielkiej Brytanii odpowiednio 11,1 i 9,1 proc.

Różnice między państwami pokazują, jak odmienne mogą być relacje między przyszłymi świadczeniami a wynagrodzeniami z okresu zatrudnienia. W przypadku Polski osiągnięcie założonego poziomu wymagałoby przeznaczania na dodatkowe oszczędności niemal jednej piątej pensji brutto przez cały okres kariery zawodowej.

Kobiety w jeszcze trudniejszej sytuacji

Największe wyzwanie dotyczy Polek. Według OECD w ich przypadku luka emerytalna wynosi 25,9 proc. wynagrodzenia, czyli o 8,6 punktu procentowego więcej niż w przypadku mężczyzn.

Oznacza to, że kobiety musiałyby odkładać znacznie większą część swoich zarobków, aby osiągnąć emeryturę stanowiącą 70 proc. wcześniejszego wynagrodzenia. Różnica między płciami jest zatem jednym z najważniejszych elementów polskich prognoz emerytalnych.

Dodatkowe oszczędności na poziomie jednej czwartej wynagrodzenia stanowią duże obciążenie dla budżetu gospodarstwa domowego. Szczególnie trudne może być regularne odkładanie takiej części dochodów przez osoby, które znaczną część zarobków przeznaczają na bieżące utrzymanie.

Profesor Traute Meyer z Uniwersytetu Southampton wiąże skalę polskiej luki emerytalnej ze zmianami systemu świadczeń po transformacji gospodarczej. Różnica między wysokością przyszłych emerytur a przyjętym poziomem dochodu odzwierciedla więc również długoterminowe konsekwencje konstrukcji krajowego systemu zabezpieczenia społecznego.


Oznacza to, że kobiety musiałyby odkładać znacznie większą część swoich zarobków, aby osiągnąć emeryturę stanowiącą 70 proc. wcześniejszego wynagrodzenia. Różnica między płciami jest zatem jednym z najważniejszych elementów polskich prognoz emerytalnych.


W Niemczech trzeba odkładać 2710 zł, w Szwajcarii niemal 4800 zł

Porównanie konkretnych kwot dodatkowych oszczędności pokazuje nieco inny obraz niż zestawienie udziału procentowego w wynagrodzeniach. W państwach o wysokich zarobkach nawet mniejszy procent pensji może oznaczać znacznie większą kwotę nominalną.

W Szwajcarii mężczyzna otrzymujący przeciętne wynagrodzenie musiałby odkładać dodatkowo około 4760 zł miesięcznie. W Irlandii byłoby to 4280 zł, a w Islandii 3140 zł. W Niemczech konieczna kwota wynosi około 2710 zł, w Belgii 2440 zł, a w Norwegii 2340 zł.

Znacznie niższe dodatkowe oszczędności byłyby potrzebne według przyjętego modelu we Francji, gdzie oszacowano je na 1050 zł miesięcznie. W Szwecji wskazano około 400 zł, w Bułgarii 300 zł, a na Słowacji 280 zł.

Tak duże rozbieżności nie oznaczają jednak automatycznie, że emeryci w państwach wymagających niższych oszczędności będą zamożniejsi. Kwoty zależą między innymi od poziomu wynagrodzeń, a rzeczywista sytuacja finansowa po zakończeniu pracy pozostaje związana z siłą nabywczą świadczeń i kosztami życia.

Z tego powodu sam poziom dodatkowych oszczędności wyrażony w złotych nie wystarcza do porównania jakości systemów emerytalnych. Ważna jest również relacja emerytury do wcześniejszych zarobków oraz możliwość pokrywania codziennych wydatków w danym kraju.

W ośmiu państwach dodatkowe oszczędności nie są potrzebne

Na tle większości Europy wyróżnia się osiem państw, w których obowiązkowe systemy emerytalne mają zapewnić mężczyznom zarabiającym przeciętne wynagrodzenie świadczenia osiągające poziom 70 proc. wcześniejszej pensji brutto.

Do tej grupy należą Austria, Dania, Grecja, Włochy, Luksemburg, Holandia, Portugalia i Hiszpania. Według przyjętych przez OECD założeń pracownicy z tej grupy porównawczej nie musieliby odkładać dodatkowej części wynagrodzenia wyłącznie po to, aby osiągnąć wskazany próg.

Nie oznacza to, że dobrowolne oszczędzanie w tych krajach jest zbędne w każdej sytuacji. Próg 70 proc. stanowi punkt odniesienia przyjęty na potrzeby badania, a nie uniwersalną kwotę gwarantującą komfort finansowy wszystkim emerytom.

1600 zł miesięcznie to modelowy szacunek

Wyniki OECD nie oznaczają, że każda osoba pracująca w Polsce powinna już teraz odkładać dokładnie 1600 zł miesięcznie. Wyliczenie odnosi się do modelowego mężczyzny otrzymującego przeciętne wynagrodzenie, a założone oszczędności mają być gromadzone systematycznie przez całą karierę zawodową.

Rzeczywiste potrzeby finansowe będą różnić się w zależności od wysokości zarobków, przebiegu zatrudnienia, długości okresu odprowadzania składek i indywidualnych oczekiwań wobec życia na emeryturze. Znaczenie będzie miała również wartość zgromadzonego wcześniej kapitału.

Przyjęty przez OECD poziom 70 proc. wcześniejszego wynagrodzenia brutto nie jest także ustawową gwarancją ani oficicially wymaganą wysokością emerytury. Stanowi wspólny punkt odniesienia, który umożliwia porównanie systemów funkcjonujących w różnych państwach.

W przypadku Polski zasadniczy problem stanowi jednak skala dodatkowych środków potrzebnych do osiągnięcia tego celu. Wysokość luki wynosząca 17,3 proc. dla mężczyzn i 25,9 proc. dla kobiet wskazuje na duże znaczenie oszczędności gromadzonych poza obowiązkowym systemem.

Wyniki raportu „Pensions Outlook 2026” pokazują, że ryzyko znaczącego spadku dochodów po zakończeniu pracy dotyczy większości analizowanych państw europejskich. Polska znajduje się jednak w grupie krajów, w których zniwelowanie tej różnicy wymagałoby szczególnie wysokich nakładów. Dla osób rozpoczynających lub kontynuujących karierę zawodową oznacza to, że wysokość przyszłych świadczeń z obowiązkowego systemu może istotnie odbiegać od poziomu dochodów, do którego przyzwyczaiły się podczas pracy.

Źródło: „Rzeczpospolita”, na podstawie raportu OECD „Pensions Outlook 2026” i informacji Euronews. Opracowanie własne

Zobacz również

Drewniany model domku z kluczami leżący na stole, symbolizujący zakup nowej nieruchomości. Coraz więcej mieszkań wraca do ofert deweloperów z powodu problemów z uzyskaniem kredytu hipotecznego.
Przeczytaj