Sztuczna inteligencja napompuje PKB, ale wyczyści biura - prognozy Banku Światowego dla Polski

Z biznesowego punktu widzenia najciekawiej prezentują się prognozy sektorowe, które łamią dotychczasowe schematy myślenia o rynku pracy. Największymi beneficjentami nadchodzącej rewolucji mają być branża IT oraz budownictwo, gdzie skok wartości może sięgnąć imponujących 25 procent. Tu jednak kończą się proste analogie.

Wzrost gospodarczy poszczególnych gałęzi brutalnie rozjeżdża się z krzywą zatrudnienia. Weźmy pod lupę sektor finansowy – choć jego ogólna wartość i efektywność mają rosnąć, jednocześnie armia pracowników banków, funduszy i instytucji ubezpieczeniowych skurczy się aż o 25 procent. Redukcje nie ominą nawet samych twórców rewolucji, czyli programistów i całej branży IT, gdzie algorytmy przejmą lwią część rutynowego kodowania.

Gdzie zatem pojawią się nowe ręce do pracy? Zwycięzcą tej technologicznej ruletki okazuje się budownictwo. Bank Światowy prognozuje, że właśnie w tym sektorze liczba miejsc pracy wzrośnie o około 20 procent. To jasny sygnał: AI zoptymalizuje projektowanie i zarządzanie projektami, ale na placu budowy wciąż kluczowy pozostanie fizyczny pracownik.

Dla dyrektorów HR i decydentów firmowych najbardziej palącym problemem nie będzie sama implementacja technologii, lecz zarządzanie ludźmi w okresie transformacji. Analitycy kreślą dwa skrajne scenariusze, a różnica między nimi definiuje prawdziwą stawkę tej rewolucji.

Jeśli polscy pracownicy okopią się na swoich dotychczasowych pozycjach i nie wykażą chęci do zmiany zawodu, z rynku wyparuje wspomniane 350 tysięcy miejsc pracy. Jeśli jednak wykażą się dużą mobilnością, a firmy zainwestują w masowy reskilling, straty netto w etatach wyniosą zaledwie… 3 tysiące. To potężne wyzwanie dla biznesu. Oznacza bowiem, że kapitał, który dziś organizacje rezerwują na odprawy i restrukturyzacje, powinien natychmiast zostać przekierowany na programy przebranżowienia załogi.

Z tak drastycznym przemodelowaniem rynku musi zmierzyć się także państwowa kasa, co z kolei odbije się na otoczeniu makroekonomicznym przedsiębiorstw. Prognozy są bezlitosne dla tradycyjnego modelu fiskalnego. Spadek zatrudnienia „białych kołnierzyków” pociągnie za sobą wyraźne tąpnięcie wpływów z podatku PIT oraz składek ZUS.

W tym samym czasie maszyny i algorytmy wygenerują dla firm znacznie wyższe zyski i zwiększą wolumen transakcji. Skutek? Budżet państwa będzie musiał oprzeć się na rosnących wpływach z podatków CIT i VAT. Dla właścicieli firm to czytelna prognoza: państwo, tracąc wpływy z opodatkowania pracy, będzie z coraz większą uwagą przyglądać się korporacyjnym zyskom i konsumpcji.

Kto pierwszy zrozumie tę nową, algorytmiczną ekonomię, ten zgarnie lwią część prognozowanego wzrostu PKB. Kto prześpi moment na transfer swoich pracowników do nowych zadań, obudzi się w firmie z przestarzałą strukturą kosztów i gigantycznym problemem operacyjnym. Wyścig do roku 2035 właśnie wystartował.